روح سرگردان

سلام،

به اطلاع بینندگان عزیز می­رساند:

در ادامه سرگردانی­ها، «روح سرگردان» به مکان جدید، واقع در آنتولوژی نقل مکان نمود.

یا حق!

به نام خالق تفاوت­ها

و سلام بر رسول حق و یاوران آیینش(ع)

و با یاد آخرین حجتش(عج)

فرهنگ فوق برنامه!

یا حق!

با خشم و تأسف از اتاق بیرون می­آیم. خیلی سعی می­کنم خشمم را مهار کنم. آرام در را می­بندم. اما دیگر نمی­توانم فحش ندهم! زیر لب شروع می­کنم به فحش دادن.

از مقابل اتاق ها رد می­شوم بی آن که به آن­ها توجهی بکنم. تسبیح لعن و نفرینم شدیداً شماره می­اندازد.

طول راهرو را طی کرده­ام و به پله­ها رسیده­ام. یک به یک از پله ها پایین می­آیم و یک به یک نوامیس نظام را نوازش می­دهم!

پله­ها تمام شده که از خودم می­پرسم: «چرا توی این مملکت هرچه آدم بی­سوادِ بی­شعورِ بی­عرضه­ای را که نمی­توانند به او منصب دیگری بدهند مدیر فرهنگی می­کنند؟»

به دنبال پاسخی درخورم که از ساختمان خارج می­شوم. از سرِ درد و ناراحتی نیم­نگاهی به پشت سرم می­اندازم که چشمانم تابلوی سر در ساختمان را قاب می­گیرد: «مدیریت امور فرهنگی و فوق برنامه».

سرم را بر می­گردانم و باز به راه خودم ادامه می­دهم. با خودم می­گویم: «فوق برنامه است دیگر!»

اندکی آرام­تر شده­ام. گویی جواب سؤال­هایم را پیدا کرده­ام.

یا حق!